Współczesny druk 3D w dużej mierze zależy od jakości pliku przygotowanego w programie CAD. Nawet najlepszy sprzęt nie zrekompensuje błędów popełnionych na etapie projektowania.

Podstawy modelowania pod kątem druku 3D

Model przeznaczony do druku musi być zamknięty i posiadać grubość ścianek zgodną z możliwościami drukarki. Najważniejsze jest zachowanie spójnej geometrii bez nakładających się powierzchni.

Wybór jednostek i skali

Zawsze pracuj w milimetrach. Skala 1:1 eliminuje ryzyko błędów przy eksporcie do formatu STL.

Optymalizacja geometrii

Przed eksportem warto sprawdzić model pod kątem minimalnej grubości ścianek oraz obecności nawisów. Elementy cienkie poniżej 0,8 mm często wymagają wzmocnienia lub zmiany orientacji na stole roboczym.

  • Usuwaj zbędne detale wewnętrzne
  • Stosuj promienie zaokrągleń minimum 0,5 mm
  • Unikaj ostrych kątów w miejscach narażonych na pękanie

Tolerancje i pasowania

Przy projektowaniu części współpracujących należy uwzględnić tolerancję druku na poziomie 0,1–0,2 mm na stronę. Warto wykonać serię testów kalibracyjnych dla konkretnego filamentu.

Eksport i weryfikacja pliku

Format STL pozostaje najbezpieczniejszym wyborem. Przed wysłaniem do slicera sprawdź model w programie do naprawy siatki, takim jak Meshmixer lub Netfabb.

Regularne stosowanie tych zasad pozwala ograniczyć liczbę nieudanych wydruków i skrócić czas przygotowania projektu.